Ik was ± 11 jaar oud toen ik met een paar vrienden the Beatles nadeed tijdens diverse playbackwedstrijden. Met echte drumstokken sloeg ik op een paar wastrommels, oefende we op de zolder van de bassist Hans die het bandje had opgericht. Naast het playbacken probeerde ik ook mijn grote broer te imiteren door echt op een gitaar te leren spelen. De eerste akkoordjes van ‘See you tonight’ van mijn favoriete band Kiss klonken door een onstembare elektrische gitaar. De lokale muziekhandel (Ebben) was voor mij een wekelijks uitje. Al mijn spaargeld werd daar uitgegeven om steeds maar beter voor de dag te komen. Het eerste optreden tijdens een talentenjachtwedstrijd was alweer geregeld en zo intrinsiek gemotiveerd om gitaar te leren spelen.

Het drummen kwam op een laag pitje te staan. Ik kon het mijn ouders en buren niet aandoen in de tijd dat je nog geen hoofdtelefoon op het slagwerk aan kon sluiten. Stiekem wel altijd een zwak voor blijven houden. Af en toe speel ik op mijn elektronisch drumstel, maar eerlijk gezegd is mijn stuur van de auto vaker de dupe.

Het spelen en zingen werd steeds serieuzer en na het in 1981 oprichten van The Oxford Heroes, genoemd naar een Oxford T-shirt die ik toevallig op een dag droeg had ik samen met muziekmaatje Hans de band ‘Pride’ opgericht. Leuke optredens, veel oefenen op de zondagen gepaard met een bezoekje aan de plaatselijke friettent, songteksten uitzoeken met het heen en weer spoelen van een cassettebandje, veel sjouwwerk en zonder oordoppen in het geluid op 10. In die periode wisselde ik van gitarist naar toetsenist. We konden maar geen toetsenist vinden en er stond al een optreden op de kalender. Nooit een piano of keyboard aangeraakt, maar ik ruilde mijn Ibanez Roadstar in voor mijn eerste Korg Poly 800 synthesizer. Als coverband in de jaren 80 zonder toetsen... no way, dus in een maand tijd voor ons eerste optreden maar alle akkoorden en melodietjes erin gestampt. Na vele bandwisselingen en na het verlaten van onze zangeres Wendy, werd de band nieuw leven ingeblazen met zanger-gitarist Mark. Vanaf dat moment hebben we de band Pride! omgedoopt tot Nicky's Pride, vernoemd naar onze valkparkiet. Ellen en ik hebben de band begin 90 jaren verlaten toen het gezinsleven niet meer lekker aansloot. Hier en daar wel wat ingevallen en ook even een andere coverband geprobeerd, maar het vuur was eruit om muziek na te spelen.

Inmiddels de zolder omgebouwd tot een homestudio waar ik met hart en ziel heerlijk bezig kan zijn met (vooral eigen) muziek. Samen met de oude bandleden van Pride, maar ook samen met mijn broer wat voor mij heel speciaal is. Wat anderen ook vinden ... wij genieten van onze muziek!

1979 - present
singer, songwriter, guitarist, keyboard & synths, drums and producing music with Logic Pro.